Við stöndum á tímamótum. Eitt af öðru erum við að læra að hægja á hraðanum í lífi okkar og komast út úr skaðlegri hringekju þar sem allir hafa lifað í survival mode svo árum skiptir, alltaf á varðbergi, búa sig undir það versta og “þrauka” í gegnum lífið sem fer alltaf fram á meira og meira af okkur. Taugakerfið okkar hefur með tímanum vanist því að hraðinn sé aukinn, þangað til að hraðinn fór fram úr því sem eðlilegt telst og eitt af öðru fórum við að taka í bremsuna og hægj

Andleg vakning hefst þegar þú upplifir að líf þitt passi ekki lengur við það hver þú ert innra með þér. Þú ferð í gegnum rútínurna þína, talar við sama fólkið, lifir sömu mynstrum en eitthvað er á skjön við það sem áður var. Þú hættir að geta látið eins og ekkert sé. Sál þín byrjar að ýta við þér, hljóðlega í fyrstu og segir þér að það sé meira til í lífinu en hlutverkin, væntingarnar og venjurnar sem þú hefur lifað eftir. Þegar þessi tilfinning vex byrjar sjálfsmyndin sem þú

„Myrka nótt sálarinnar“ er hugtak sem nær langt aftur í tímann. Og já, ég hef líka upplifað það. Það er  sprenging inn í líf þitt af djúpri tilfinningu um algert tilgangsleysi. Innra ástand sem er í sumum tilfellum mjög nálægt því sem venjulega væri kallað þunglyndi. Ekkert meikar sens lengur, það er enginn tilgangur með neinu. Stundum er myrka nótt sálarinnar kölluð fram af einhverjum ytri atburði, svo sem dauði nákomins ættingja, slys, veikindi osfrv. Eða bara þeirri staðre