„Myrka nótt sálarinnar“ er hugtak sem nær langt aftur í tímann. Og já, ég hef líka upplifað það. Það er sprenging inn í líf þitt af djúpri tilfinningu um algert tilgangsleysi. Innra ástand sem er í sumum tilfellum mjög nálægt því sem venjulega væri kallað þunglyndi. Ekkert meikar sens lengur, það er enginn tilgangur með neinu. Stundum er myrka nótt sálarinnar kölluð fram af einhverjum ytri atburði, svo sem dauði nákomins ættingja, slys, veikindi osfrv. Eða bara þeirri staðreynd að þú hafðir byggt upp líf þitt og gefið því vissa merkingu – og sú merking sem þú hafðir gefið lífi þínu, athöfnum þínum, árangri, hvert þú stefndir, hvað þú taldir mikilvægt og merkingin sem þú hafðir gefið lífi þínu, af einhverri ástæðu hrynur.Það getur gerst ef eitthvað gerist sem þú getur ekki útskýrt lengur, einhver hörmung sem virðist taka úr gildi þá merkingu sem líf þitt hafði áður. (Ástand heimsins sl 3 ár er dæmi um atburð sem hrindir þessu af stað). Það sem hefur hrunið í raun og veru er allur hugtaka ramminn fyrir líf þitt, merkingin sem hugur þinn hafði gefið því. Það leiðir þig á dimman stað. Margir hafa farið inn á þennan stað og út hinumegin, í umbreytt meðvitundarástand. Lífið hefur aftur merkingu, en það er ekki lengur merking sem þú getur endilega útskýrt. Oftar en ekki er það þaðan sem fólk vaknar upp úr huglægri raunveruleikatilfinningu, hún hrynur algerlega. Gamalt fellur út fyrir nýtt! Þú vaknar inn í eitthvað dýpra, sem er ekki lengur byggt á hugtökum í huga þínum. Dýpri tilfinning fyrir tilgangi eða tengingu við hið æðra sem er ekki háð útskýringum eða neinu huglægu lengur. Þetta er eins konar endurfæðing. Myrka nótt sálarinnar er eins konar dauði sem þú deyrð. Það sem deyr er sjálfsvitund þín. Auðvitað er dauðinn alltaf sársaukafullur, en ekkert raunverulegt hefur í raun dáið - aðeins blekking sjálfsmyndar sem hugur þinn hafði búið til. Líklega hafa flestir sem hafa gengið í gegnum þessa umbreytingu áttað sig á því að þeir þurftu að ganga í gegnum það til þess að komast að andlegri vakningu. Oft er það hluti af vakningarferlinu, dauði hins gamla sjálfs og fæðing hins sanna sjálfs. Fyrsta lexían í bókinni A Course in Miracles segir: „Ekkert sem ég sé í þessu herbergi þýðir neitt“, þú átt að horfa í kringum herbergið á allt sem þar er sjáanlegt og segja „þetta þýðir ekki neitt“ , "það þýðir ekki neitt". Hver er tilgangurinn með svona kennslustund? Tilgangurinn er að sýna þér að þú gefur ÖLLU í lífi þínu þá merkingu sem það hefur fyrir þig, með huganum. Með því að skoða og af-læra ertu sjálfviljug/ur að þurrka borðið hreint og byrja á núllpunkti. Þú ferð að endurskapa út frá öðru sjónarmiði og gildum. Þér er ætlað að komast á stað huglægs tilgangsleysis. Eða maður gæti sagt, að uppgötva fáfræði þína – þar sem hlutirnir missa algerlega þá merkingu sem þú hafðir gefið þeim, sem allt var einhverjum skilyrðum háð. Loksins geturðu horft á heiminn án þess að setja upp hugarfarslegar merkingar og ramma eitthvað af í kassa. Til að byrja með líður þér eins og þú skiljir ekkert lengur. Það er óþægilegur staður að vera á þar sem hann er útfyrir þitt upphaflega box, boxið sem þú varst svo þægilega búin/n að koma þér fyrir í. Galdurinn er að leyfa þér að flæða með þessum breytingum, því fastar sem þú spyrnir gegn þeim því þyngri verður róðurinn! Þegar uppi er staðið munt þú upplifa lífið á nýjan hátt, horfa á fólk, atburði og aðstæður með ró og hafa aðra tilfinningu fyrir lífinu og tilgangi þess.
Comments